Een huis vol bij Jay Lopez

Vorig jaar trok het grote gezin van Jay Lopez behoorlijk wat aandacht in Een Huis Vol. Een alleenstaande vader die maar liefst vijf kinderen moet opvoeden dwingt respect af. Hoe is het nu met Jay en zijn kinderen?


‘Elke avond dank ik God dat alles weer is gelukt’
Noodgedwongen staat Jay Lopez op van de eettafel als zijn deurbel binnen korte tijd voor de tweede keer rinkelt. Of een van zijn kinderen misschien buiten komt spelen? Het is weekend en er wordt druk gevoetbald en gespeeld met de andere buurtkinderen. Alleen jongste dochter Felice loopt in haar zoete prinsessenjurkje nog in huis rond. Jay heeft vijf kinderen die hij in zijn eentje opvoedt. Als hij weer aan tafel zit, lacht hij: ‘Je blijft bezig met die kinderen hè, het staat hier nooit stil.’ Voordat we daadwerkelijk aan het interview kunnen beginnen, schiet Jay nog iets te binnen: ‘Heel even hoor, ik moet nog vlees uit de vriezer halen. Dan kan het alvast ontdooien want de jongens moeten straks vroeg naar voetbaltraining.’ Hij loopt naar boven. En na wat gerommel klinkt vanuit het trapgat: ‘Ook nog even een wasje erin hoor. Ik kom zo.’

Sinds vorig jaar december geniet Jay (35) een zekere landelijke bekendheid. Hij deed toen als alleenstaande vader mee aan het zevende seizoen van de goed bekeken docusoap Een Huis Vol. Hierin worden meerdere grote gezinnen gevolgd. De in Curaçao geboren Rotterdammer bleek erg populair. Jay mocht zelfs bij Jinek aanschuiven om te vertellen hoe hij het toch allemaal klaarspeelt in zijn eentje. Logisch dus dat Jay ook is gevraagd om aan het nieuwe seizoen van Een Huis Vol mee te doen. Vanzelfsprekend samen met zijn kinderen: Talitha (13), Danilo (12), Jairo (10), Jordan (6) en Felice (5). 

Ja-woord
Op doorsnee schooldagen gaat in dit huis de wekker om half zes. Dan is het aankleden, ontbijten en de kinderen naar school brengen. Vervolgens werkt Jay als zelfstandige parketlegger tot hij de kinderen weer ophaalt van de buitenschoolse opvang. Daarna volgt het avondritueel van koken, eten, sportende kinderen, wassen, schoonmaken en misschien nog wat mails checken en facturen versturen voor zijn onderneming. ‘Voor ik het weet is het half elf en ga ik naar bed. Ik slaap altijd met één oog open, want misschien hoor ik een van de kinderen roepen of valt er eentje uit bed... Dat is mijn leven. Elke avond dank ik God dat alles die dag weer is gelukt, dat mijn kinderen gezond zijn en veilig in bed liggen te slapen.’

Sinds drie jaar staat Jay er alleen voor. Halverwege 2015 begon het te rommelen in zijn huwelijk. In maart 2016 besloot zijn ex-vrouw het gezin definitief te verlaten. Aanvankelijk zouden ze tekenen voor een co-ouderschap, maar zij gaf uiteindelijk aan dat ze de zorg toch volledig aan Jay wilde overdragen. ‘Haar vertrek deed natuurlijk pijn. Maar de kinderen en ik hadden dat te respecteren. Vooral de eerste negen maanden waren erg zwaar. Mijn muren hingen vol briefjes met wat en wanneer er nog allemaal moest gebeuren in huis en met de kinderen. Hoe ging ik dat allemaal redden!? Eigenlijk heb ik na mijn scheiding aan mijn kinderen mijn ja-woord gegeven. Mijn leven is volledig aan hen gewijd. Ik zit met hen in een soort huwelijk en ik heb ze beloofd dat ik er alles aan zal doen om ze een goed en stabiel leven te geven. Ik heb ze gezegd: “Wij zijn niet zielig en we hoeven niet de dupe te worden van mama’s vertrek. Ons leven gaat door en alles komt goed.”’ 

Lees verder in Vertel. magazine