De staat dat ben ik

Zijn populaire programma De Staat van Stasse dreigde te verhuizen naar Radio 5. Stefan blikt terug: ‘Gas erop en weer lekker doorgaan.’Hoe kijk je terug op het afgelopen jaar?
‘Alsof ik de hoofdrol speelde in een thriller waarvan ik geen idee had hoe het zou aflopen. Een beetje spanning ben ik wel gewend. Ik werk al ruim dertig jaar als deejay en elke zomer is het weer afwachten wat de zenderbazen willen. Maar voor deze onaangename verrassing had ik vooraf geen enkel signaal gekregen.’

Welk dominospel speelde zich er af rond jou?
‘Ik hoorde pas via een uitgelekt persbericht dat mijn radioprogramma De Staat van Stasse per januari zou verhuizen naar NPO Radio 5. Ik was in shock. Het was namelijk begonnen met het bericht dat Rob Stenders, een vriend van me, ineens weg moest in de middag. Dat vond ik al vreselijk, want ik vind Platenbonanza het beste muziekprogramma van de Nederlandse radio. Niet veel later bracht de Telegraaf het bericht dat ook ík moest verhuizen naar Radio 5. In de uitzending van 13 september las ik dat bericht voor, een emotioneel filmpje dat uiteindelijk 100.000 keer is bekeken. Niet veel later stoomde mijn mailbox, Facebook en Twitter vol met steunbetuigingen.’

Hoe heeft KRO-NCRV jou hierbij ondersteund?
‘Gelukkig kreeg ik diezelfde middag een mail van de directie van KRO-NCRV met “dit gaat niet gebeuren”. Zij dreigden met juridische stappen. Ook andere omroepen waren niet blij met het ingewikkelde radioschema. De gedeelde smart hielp, maar ik heb ‘m wel geknepen. Ik was juist zo blij dat het programma dat ik zelf had be- dacht en om me heen had gebouwd, aansloeg bij een breed publiek. De Staat van Stasse maak ik met een lach en een traan en zo authentiek mogelijk. Ik vind het heerlijk als mensen me bellen ‘op kosten van de staat’ over dat wat hen bezighoudt. De één is zwanger en komt dat melden in de open microfoon, de ander gaat zijn vriendin ten huwelijk vragen en eenderde heeft kiespijn of spijbelt morgen van school.’

En de luisteraars, hoe reageerden zij op alle commotie?
‘Het mooie aan alle ‘ellende’, is dat ik van zoveel kanten kreeg te horen hoeveel luisteraars genieten van het programma. Ik was niet de enige die zich belazerd voelde. Zo’n tienduizend mensen waren net zo verbolgen. Ik zeg altijd: ‘De Staat, dat ben jij’ en nu omarmden veel luisteraars die quote. Schreven ook op sociale media: “De Staat, dat ben ik. Als ze aan Stefan komen, komen ze aan mij.” De steunbetuigingen hebben me echt heel goed gedaan. Ik wist wel dat De Staat goed werd beluisterd, maar nu stond het er zwart op wit. Als een schoolrapport vol vette voldoendes. Maar op den duur durfde ik ze toch niet meer te lezen. Het voelde zo ongemakkelijk al die complimenten. Alsof ik de hele dag gefeliciteerd werd.’

Wat deed al deze reuring met je?
‘Weken van onzekerheid volgden. Als zoiets gebeurt, word ik eerst boos, dan verdrietig en daarna volgt een sombere periode. Ik begon me ineens bezig te houden met leeftijd, iets waar ik me voorheen nooit druk om had gemaakt. Was ik met mijn 57 jaar te oud? Was ik nu op het punt beland dat het niet meer goed was en moest ik maar een buikorgel kopen en op straat gaan spelen? Ik kan me helemaal overgeven aan negatieve gedachten. Gelukkig heb ik een team om me heen dat minder pessimistisch is. Dit ging om politiek, niet om kwaliteit. En uiteindelijk kwam alles – mede door de stroom van protest – weer goed. Eind november ging de kogel door de kerk: De Staat mag blijven op NPO Radio 2. Een enorme opluchting!’

Hoe zie je de toekomst?
‘Bizar eigenlijk hoe je leven in één klap op zijn kop komt te staan door zo’n bericht. En hoe raar het leven dan weer loopt, want afgelopen januari kreeg ik te horen dat het program-ma en ikzelf genomineerd waren voor de Radioring. Qua emoties slinger je dan van het ene in het andere uiterste. We hebben de ring niet gewonnen, maar de nominatie op zich was een enorme eer. Op 2 september bestaat De Staat vijf jaar en vieren we een jubileum. Dat zullen we uiteraard extra groots gaan vieren. Voor nu is het gewoon: gas erop en weer lekker doorgaan!’