De 'bucketlist' van opa

In de YouTube-serie Op avontuur met de opa van Tim zien we hoe Tim Senders zijn opa mee op pad neemt. ‘Fantastisch om te zien hoeveel plezier hij heeft.’

Heb je altijd al een goede band gehad met je opa?
‘Ja, van jongs af aan ging ik vaak bij mijn grootouders langs. Mijn opa is heel nieuwsgierig en komisch en heeft zijn hele leven iets kinderlijks gehouden. Ik herken veel van mijzelf in hem. Maar toen mijn oma ziek werd en overleed, zag ik al snel wat eenzaamheid met hem deed. Hij verloor het plezier in
zijn leven. Hij wilde nog zo veel dingen doen, maar zag het als een beperking dat hij alleen is en schaamt zich dat hij een tremor heeft en daardoor heel erg trilt. Hij zocht het contact met anderen niet meer op. Toen heb ik besloten om meer dingen met hem te doen, om echt een maatje voor hem te zijn. Nu werken we samen opa’s ‘bucketlist’ af.

Die uitjes heb ik vanaf het begin gefilmd, maar niet met het idee om daar een serie van te maken. Ik merkte dat zodra de camera aan ging, mijn opa ook aan ging. Er komt dan iets baldadigs in hem naar boven. Langzaam werd hij weer die grap- pige, kinderlijke man die met iedereen geintjes uithaalt. Pas later is het idee ontstaan om een serie over onze avontu- ren te maken.’

Was je opa direct enthousiast over dat idee?
‘Nee, eigenlijk niet. “Ik ben al oud, daar doe je niemand een plezier mee”, was zijn reactie. Terwijl ik juist denk dat veel mensen het fantastisch zullen vinden
om te zien hoeveel plezier hij heeft en hoe nieuwsgierig hij is naar het leven
van jongeren. Mijn opa is zo’n man die je meteen in je hart sluit. Daarnaast hoop ik dat de serie mijn leeftijdgenoten inspi- reert vaker hun opa of oma op te zoeken en iets met ze te ondernemen. Want voordat je het weet, zijn ze er niet meer en het is zonde als je je dan pas realiseert wat je mist. Met die realiteit werden wij tijdens de opnames ook geconfronteerd; een half jaar geleden werd mijn opa ineens ziek. Hij heeft darmkanker. Dat was schrikken, maar dat is ook het leven. Het hoort erbij. Op dat moment weet je weer hoe blij je mag zijn als je dierbaren gezond en nog in leven zijn en dat je naar elkaar kunt omkijken.’