Daan Schuurmans zorgt voor kippenvel

Na Penoza komt KRO-NCRV alweer met een nieuwe spannende dramaserie:
Ik weet wie je bent. Vertel-verslaggever Ernest Marx mocht een dag lang de sfeer komen proeven als figurant op de set.

Er hangt een onheilspellende dreiging in de lucht bij het kolossale landhuis dat verscholen ligt tussen de bossen van de Utrechtse Heuvelrug. Vandaag dient deze locatie als decor voor enkele scènes van de nieuwe zestiendelige psychologische thriller Ik weet wie je bent. Daan Schuurmans en Ariane Schluter spelen de hoofdrollen. Op dit moment staan ze tegenover elkaar naast een geparkeerde auto aan het einde van de lange oprijlaan van het landgoed. De camera draait. Ze zijn elkaars echtgenoten en zitten in deze fase, halverwege de serie, overduidelijk in de nesten. Ze fluisteren elkaar dwingend toe, verheffen kort hun stem om dan toch weer even te kalmeren. De spanning in hun spel is te snijden en bezorgt de complete crew kippenvel. Mij ook. Buiten het zicht van de camera kijk ik van een afstandje toe. Gekleed als politieagent. Want in een van de volgende scènes zal ik samen met enkele collega-figuranten Daan Schuurmans moeten arresteren.

Bloedsporen
Het spannende Ik weet wie je bent is de Nederlandse versie van de Spaanse serie Sé Quién Eres. Het verhaal begint als de succesvolle strafrecht-advocaat Daniel Elias (Schuurmans) zich op een verlaten weg midden in het bos bevindt. Hij heeft een auto-ongeluk gehad. Zijn gezicht zit vol schrammen en bloed. Alleen kan hij zich niet meer herinneren wie hij is of wat er is gebeurd. In het wrak van zijn auto vindt de politie later bloedsporen en de telefoon van zijn vermiste nichtje Anna van Leer (Gaite Jansen). Alles wijst naar Daniel als de hoofdverdachte van haar vermissing. Maar hij weet zelf van niks. Ook niet of hij schuldig of onschuldig is.

Paniek

De discussie die Daniel en zijn vrouw Alize Kasteel (Schluter) op het grindpad van het landgoed voeren, gaat over Anna en de consequenties van haar verdwijning voor Daniel. Zijn ogen verraden paniek. Er hangt hem mogelijk een jarenlange ge- vangenisstraf boven het hoofd. Dan hapert Schuurmans eventjes. Hij lijkt zijn tekst kwijt te zijn. ‘En stop maar even,’ zegt regisseur Thomas Kort- huis Altes. Naast hem zit een collega met het hele uitgeprinte script op schoot. Zij souffleert de verloren zin

en Daan pakt de scène weer op vol intensiteit. Maar het zit hem niet lek- ker; de scène is volgens hem nog niet perfect. Hij vraagt daarom: ‘Ik wil de hele scène nog een keer doen. De hele run.’ Regisseur Thomas gaat ermee akkoord. De scène wordt opnieuw gespeeld.

Weer kippenvel.
Thomas regisseerde eerder de NPO tv-series Petticoat en De Fractie en hij ontving in 2010 een Gouden Kalf voor zijn film Finnemans. Kortom, hij kent het klappen van de zweep. Thomas: ‘Dit is niets ongewoons hoor. Als ik of een van de acteurs echt niet tevreden zijn, moet het gewoon opnieuw. Je wilt altijd naar huis met het gevoel dat je er het allerbeste van hebt gemaakt. Dat is het leuke van film: je hoeft het maar één keer heel erg goed te doen. Dan heb je hem voor de eeuwigheid.’ Ik knoop dat maar in mijn oren voor als ik zo meteen aan de beurt ben als politieagent.

Lees verder in Vertel. magazine